In de docuserie ‘Move’ ontmoeten we een vrouwelijke dansgroep in aflevering 4. De groep is opkomend in de wereld van de dansstijl ‘Dancehall’ in Jamaica. Binnen ‘Dancehall’ was tot voor kort nauwelijks ruimte voor vrouwen.
Dat de vrouwen daar nu ook mee mogen dansen, is een stap richting gelijkheid, maar gelijkheid is nog niet bereikt. Dat blijkt als een concurrent in beeld komt: een dansgroep die volledig bestaat uit mannen. De leider van de groep zegt dat de vrouwen een voordeel hebben boven de andere groepen die volledig uit mannen bestaan.
Hij legt uit: ‘De vrouwen kunnen een vrouwen ‘move’ doen en een mannen ‘move’. Wij niet. Wij kunnen alleen mannelijke danspassen gebruiken. Als mannen een vrouwen ‘move’ doen, dan is het ‘bye bye’ of word je in elkaar geslagen.’
In die dansstijl worden danspassen waarbij de heupen bewegen gezien als ‘vrouwelijk’.
Bij werkelijke gelijkheid zouden ook de mannen de vrijheid krijgen om uit alle danspassen te kiezen. In zo’n wereld zouden zowel vrouwen als mannen ‘vrouwelijke’ danspassen kunnen uitvoeren als ze dat willen, ‘mannelijke’ danspassen uitvoeren als ze dat willen, of beiden als ze dat willen.
In zo’n wereld zou er keuzevrijheid zijn voor elk individu om te doen wat bij diegene past op basis van persoonlijkheid en vaardigheden, ongeacht geslacht.